In Dagblad Trouw van 11 augustus geeft Bart Nooy een uiterst negatief beeld van Israëls terugtrekkingsplan uit de Gazastrook. Ik vind het ongelofelijk dat een plan van Israël om eenzijdig een aantal nederzettingen te ontruimen en gebied aan de Palestijnen over te dragen, als een 'verraderlijk plan' wordt neergezet. Zeker zijn er ook 'egoïstische' motieven in het spel, maar dat laat onverlet dat in Israël het besef groeit (ook onder een deel van Likoed) dat een twee-staten oplossing de enige vreedzame en duurzame oplossing is voor het conflict, al verbindt men daar wel de nodige voorwaarden aan, en zijn weinig Israëli's bereid de gehele Westoever aan de Palestijnen over te dragen.

In tegenstelling tot wat Nooy beweert, hebben de Amerikanen nooit verklaard dat Israël grote stukken van de Westoever mag annexeren. Bush heeft vorig jaar tijdens een bezoek van Sharon verklaard dat het niet realistisch is te verwachten dat Israël zich geheel zal terugtrekken binnen de pre-1967 grenzen. Ook volgens het vergaande (maar officieuze) Geneefse Akkoord zal Israël enkele nederzettingenblokken houden in een 1:1 ruil voor ander vruchtbaar land. Tijdens Abbas' bezoek in mei verzekerde Bush Abbas van zijn steun aan een twee-statenoplossing gebaseerd op pre-1967 grenzen, (met de mogelijkheid van een door beide partijen overeen te komen landruil) en haalde hij fel uit naar Israëls geplande uitbreiding van nederzettingen.
Het is duidelijk dat zowel de internationale gemeenschap als de VS druk op Israël zullen uitoefenen om meer gebieden te ontruimen en over te dragen, zeker als de Palestijnen in staat zijn de orde te handhaven en wapensmokkel tegengaan. Peres heeft al aangekondigd dat hij in de toekomst mogelijkheden ziet voor een lucht- en zeehaven in de Gazastrook, en een verbinding met de Westoever. Zolang Hamas Israëlische steden blijft bestoken met Quassam raketten, zal Israël echter zijn controle van de grenzen niet opgeven.

Nooys bewering dat Israël de Westoever wil opdelen in 8 'Bantoestans' is nergens op gebaseerd. Er is geen enkel officieel plan van de Israëlische regering wat dit betreft. Sharon is geen vredesduif, maar hij is ook niet de duivel die Nooy van hem maakt.

Zie ook mijn engelstalig artikel op MidEastWeb:
http://www.mideastweb.org/log/archives/00000374.htm